Kościół Narodzenia
Najświętszej Marii Panny

Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej

Klasztor Karmelitów

Matka Boża Bolesna
koronowana
18 lipca 1976 roku

Diecezja Płocka

Obraz MB

Wieś Obory jest położona na prastarej ziemi dobrzyńskiej, 18 km na południowy zachód od Dobrzynia, nad jeziorem Głęboczek. Pierwszy kościół wybudowany był z drewna około 1608 roku na tak zwanym „Grodzisku", jednak niebawem zniszczył go pożar. Drugą świątynię drewnianą postawiono w latach 1617–1618 u stóp wzniesienia. Następnie oo. karmelici rozpoczęli dobudowę murowanej nawy kościoła. Prace murarskie zakończono w 1642 roku. W miejscu drewnianego prezbiterium w 1694 roku postawiono murowane, dwuprzęsłowe. W części prezbiteralnej ustawiono ołtarz z niszą na figurę. Różne sklepienia w prezbiterium i nawie wskazują, że rozbudowę kościoła prowadzono etapami. Nad wejściem do kościoła wmurowana płyta informuje o odnowieniu budowli w 1765 roku.
We wsi Obory od wieków szczególną czcią otaczana jest figura Matki Bożej Bolesnej – patronki ziemi dobrzyńskiej. Wykonana w drewnie lipowym rzeźba przedstawia Matkę Boską pochyloną nad umęczonym Synem. Autor oborskiej piety jest nieznany. Czas powstania rzeźby datuje się na XIV lub początek XV wieku. Historia figury też nie jest dokładnie znana. Przypuszcza się, że mogła powstać w Bydgoszczy, być może została wykonana przez któregoś z braci zakonu Karmelitów, w istniejącym już od końca XIV wieku klasztorze bydgoskim. Do pierwszych lat XVII wieku znajdowała się w tym klasztorze i w latach 1581–1593 wstawiennictwu Matki Bożej Bolesnej przypisywano siedem cudów. Po ufundowaniu klasztoru przez właścicieli wsi Obory figura Matki Bożej została przewieziona do nowej siedziby oo. karmelitów. W roku 1627 na stałe już została umieszczona w murowanej, barokowej, jednonawowej świątyni w Oborach, w pochodzącym z wieku XVII ołtarzu głównym. Pieta znajduje się w niszy obitej srebrną blachą, ubrana w srebrną rokokową sukienkę z wieku XVIII. Po wybuchu II wojny światowej hitlerowcy zajęli klasztor, zakonników wywieźli do obozów koncentracyjnych, a klasztor zamienili na szpital. Jednak figurę udało się przed nimi ocalić. Została zakopana pod żłobem, w oborze jednego z gospodarzy w Stalmierzu. W lutym 1945 roku oo. karmelici ponownie otworzyli klasztor, zaś figura została przeniesiona do świątyni w procesji liczącej wiele tysięcy wiernych.

Obory_02.jpg
Obory_01.jpg
Obory_03.jpg